• Pubers zijn geen jonge volwassenen

    Vraag: mijn dochter wil vaak in de avond nog even afspreken met een vriendin. Ze gaan dan even in de buurt aan het water zitten. Wanneer ik haar dan bel neemt ze niet op. Ze komt ook vaak te laat thuis. Ik ben erg bezorgd als ouder en wil liever dat zij niet gaat. Het maakt mij gefrustreerd dat ze niet luistert.

    Hoe los ik dit op?
    Advies: Geef het vertrouwen maar ook een stukje verantwoordelijkheid die zij aankan. Bouw dit stap voor stap op. Pubers zijn nog niet volwassen. Maar leren steeds meer met verantwoordelijkheden om te gaan. Maak (Samen!) duidelijke afspraken. Bijvoorbeeld over bereikbaar zijn wanneer je weg gaat, hoe laat moet zij terug zijn enz. Stel tevens grenzen. Ondanks dat een puber lijkt te schreeuwen om (meer) vrijheid vinden pubers het ook prettig om duidelijkheid te krijgen. Duidelijk zijn en vertrouwen geven zowel positief (wanneer zij zich aan haar afspraken houdt en zo betrouwbaar is). Maar ook duidelijkheid in de gevolgen wanneer zij zich er niet aan houdt. Bespreek het samen en neem je dochter hierin ook serieus.

    Puberbrein
    In de puberteit zijn jongeren gevoelig voor het krijgen van ruimte en vertrouwen en is het per persoon verschillend wat hij/ zij aan kan (Op maat aanpak!). Ook past het stukje egocentrisme bij de puberteit. Het lijkt daardoor wel alsof zij de regels soms aan haar laars lapt. Maar het kan zijn dat zij er helemaal niet bi stil staat hoe erg je zorgen hebt als ouder. Er zo naar kijken helpt!
    Het is een leerproces voor zowel jou als ouder (leren loslaten) als voor haar in verantwoordelijker worden en (steeds meer) zelfstandig worden. Vanuit het puberbrein werkt het tevens echt beter een probleem zo simpel mogelijk uit te leggen zonder veel details. Pubers hebben in hun brein zeker wel een afweging en inschatting in risico's ook al lijkt dat soms niet zo. Het enige is dat volwassenen vanuit ervaring soms intuïtief meer risico's zien terwijl de puber dit vaak wat positiever in kan schatten. 

    Veel succes!